Panie Ministrze! Do grudnia 1991 r. obowiązywał Układ Zbiorowy dla Pracowników Zakładów Górniczych (UZP),
Panie Ministrze! Do grudnia 1991 r. obowiązywał Układ Zbiorowy dla Pracowników Zakładów Górniczych (UZP), który jednolicie regulował stosunek pracy we wszystkich kategoriach przedsiębiorstw górniczych (kopalnie, przedsiębiorstwa robót górniczych, przedsiębiorstwa budowy szybów itp.). A zatem obecni renciści i emeryci, pracujący niegdyś w tych przedsiębiorstwach (objętych UZP) powinni mieć takie samo prawo do bezpłatnego węgla realizowanego w formie deputatu węglowego lub jego finansowego ekwiwalentu. Powinni mieć, a nie mają, bo spod tego prawa wyłączeni zostali pracownicy zlikwidowanych Przedsiębiorstw Robót Górniczych.
Z tego prawa wyłączyły ich kolejne ustawy o restrukturyzacji górnictwa (z listopada 1998 r. i z grudnia 2002 r.), które ustaliły ograniczony zakres ochrony pracowników tylko ˝z kopalń całkowicie zlikwidowanych˝.
Trybunał Konstytucyjny w dniu 12 grudnia 2005 r. orzekł, że zwrot ˝z kopalń całkowicie zlikwidowanych˝ jest niezgodny z Konstytucją RP, gdyż w sposób arbitralny różnicuje zakres podmiotowy ochrony prawa majątkowego dla deputatu węglowego*).
Zwracam się do Pana Ministra z dwoma pytaniami:
1. Kiedy renciści i emeryci zlikwidowanych przedsiębiorstw górniczych doczekają się aktu prawnego przywracającego im prawo do deputatu węglowego?
2. W jaki sposób wyrównane będą szkody wyrządzone rencistom i emerytom zlikwidowanych przedsiębiorstw z tytułu pozbawienia ich prawa do deputatu węglowego w okresie minionych 15 lat?
Z poważaniem
Poseł Alojzy Lysko
Bieruń, dnia 6 marca 2006 r.