Rząd realizuje obietnice z kampanii wyborczej, składając projekt ustawy o finansowym wsparciu rodzin w
Rząd realizuje obietnice z kampanii wyborczej, składając projekt ustawy o finansowym wsparciu rodzin w nabywaniu własnego mieszkania. Prawo to ma na celu umożliwienie pomocy finansowej rządu w spłacie odsetek od kredytów zaciągniętych na zakup mieszkania. Niestety, w projekcie występuje szereg ograniczeń, które znacznie utrudniają skorzystanie z kredytu młodym rodzinom. Jednym z nich jest zapis art. 5 ust. 1 i 3 ustawy, który mówi że ˝...cena zakupu lokalu mieszkalnego, koszt budowy domu jednorodzinnego lub wkład budowlany, na który został udzielony kredyt preferencyjny, nie przekracza kwoty stanowiącej iloczyn jego powierzchni użytkowej i średniego wskaźnika przeliczeniowego kosztu odtworzenia 1 m2 powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych˝.
Zapis ten budzi moje wątpliwości z kilku względów. Przede wszystkim niezwykle ważna przy tego typu inwestycjach jest jakość i pewność inwestycji. Koszt zakupu mieszkania u sprawdzonego, znanego developera jest najczęściej wyższy od wymienionego wskaźnika. Często zdarza się również, że maksymalny próg umożliwiający dofinansowanie kredytu przekracza średnie ceny rynkowe na danym obszarze. Taki zapis ustawy znacznie ogranicza możliwości skorzystania z kredytu preferencyjnego przez młode małżeństwa. Ponadto powoduje, że często rodziny stają przed koniecznością wyboru pomiędzy kredytem preferencyjnym a jakością mieszkania. Konieczność zakupu lokum o niższej jakości i niepewnej sytuacji prawnej powoduje wiele problemów w późniejszym okresie, z którymi muszą się borykać beneficjenci opisywanej ustawy. Jest to bardzo szkodliwe pod względem społecznym, gdyż uniemożliwia części potrzebujących skorzystanie ze wsparcia państwa przy zakupie mieszkania.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
Czy istnieje możliwość skorygowania przepisów ustawy tak, aby cena nie musiała być głównym czynnikiem, którym kierują się młode rodziny przy wyborze lokum?
Czy można dopuścić pewne odstępstwa od zapisów ustawy, szczególnie w przypadku małych mieszkań, których cena jest najczęściej wyższa od wskaźnika zawartego w ustawie?
Czy możliwe jest takie skorygowanie sposobu obliczania wymienionego wskaźnika, aby lepiej odzwierciedlał on ceny i sytuację na rynku?
Z poważaniem
Poseł Paweł Poncyljusz
Warszawa, dnia 8 marca 2006 r.