Interpelacje Poselskie

   W dzienniku ˝Rzeczpospolita˝ z dnia 2 marca 2006 r. opublikowany został artykuł sprawozdań wymaganych przez urzędy skarbowe. Urzędy skarbowe żądają od podatników, którzy złożyli darowiznę na cele kościelne, bardzo dokładnych sprawozdań, wskazujących, na co wydane zostały ich pieniądze. Według urzędów powinny one zawierać bardzo dokładne opisy, włączając cel darowizny, dane obdarowanych osób, daty poszczególnych czynności. Często sporządzenie takich sprawozdań w aż tak szczegółowym stopniu jest niemożliwe. Na przykład w przypadku prowadzenia noclegowni czy wydawania obiadów byłoby to bynajmniej bardzo utrudnione. Jeżeli ofiara ma charakter rzeczowy, konieczne jest sporządzenie umowy zawierającej wartość przedmiotu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o przyjęciu. Nie wymagają tego przepisy kościelne, które, jak stwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 marca 2005 r., mają pierwszeństwo przed ustawami podatkowymi. Ponadto fakt, że tak dokładne sprawozdania nie powinny być wymagane, potwierdzają wyroki sądów, o czym szerzej pisał dziennik ˝Rzeczpospolita˝.

   Taka sytuacja utrudnia podatnikom składanie odpowiednich zeznań i zniechęca ich do kierowania swoich środków na cele kościelne. Taki stan rzeczy może doprowadzić do utraty przez instytucje kościelne funduszy na bieżącą działalność. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

   Czy istnieje możliwość wydania jednoznacznej interpretacji przepisów, która zwolniłaby podatników z obowiązku składania aż tak dokładnych sprawozdań z wykorzystania środków z darowizn?

   Czy istnieje możliwość wydania rozporządzenia, które precyzowałoby formę i treści, jakie musi zawierać sprawozdanie z wykorzystania środków?

   Dlaczego urzędy skarbowe tak rygorystycznie podchodzą do obowiązku składania sprawozdań z wykorzystania środków w sytuacji, gdy sporządzenie takiego dokumentu jest często niemożliwe?

   Z poważaniem

   Poseł Paweł Poncyljusz

   Warszawa, dnia 2 marca 2006 r.