Interpelacje Poselskie

   Szanowny Panie Ministrze! Nowe uwarunkowania i przemiany w Siłach Zbrojnych RP nie pozostają bez wpływu na los struktur rekonwersyjnych, będących jednym z niewielu narzędzi osłonowych kadry zawodowej zwolnionej i zwalnianej do rezerwy przed uzyskaniem pełnej wysługi emerytalnej.

   Dotychczasowe struktury, działające bezpośrednio przy wojskach, sprawdzały się w praktyce, cieszyły się popularnością i na dobrym poziomie wywiązywały się ze swoich zadań, co wynika zarówno z przeprowadzonej w 2005 r. szczegółowej kontroli NIK, jak i z wypowiedzi szefów komórek organów rekonwersyjnych podczas rocznej odprawy rozliczeniowo-zadaniowej struktur rekonwersji kadr Sił Zbrojnych RP.

   Tymczasem przyszłość sprawdzonych struktur jest kreowana przez instytucję, która została źle oceniona przez Najwyższą Izbę Kontroli. Oddział Rekonwersji Kadr, działający na szczeblu MON, nie widzi w przyszłości miejsca dla struktur rekonwersji na szczeblach rodzajów sił zbrojnych, okręgów wojskowych oraz wojewódzkich sztabów wojskowych, uznając jedynie potrzebę utrzymania swojego oddziału i sześciu tzw. ˝Centrów Aktywizacji Zawodowej˝.

   Taka wizja wzbudziła duży niepokój wśród kadry, a także pytanie o uzasadnienie.

   Dotychczasowe usytuowanie pracowników rekonwersji bezpośrednio przy wojsku gwarantowało dobry, bezpośredni kontakt z tym środowiskiem; zapewniało pełną znajomość potrzeb i problemów zwalnianej kadry, a przede wszystkim gwarantowało łatwy dostęp zarówno do informacji o zakresie i formach pomocy, jak i do pracowników, którzy pomagali w załatwieniu wszelkich formalności związanych z uzyskaniem świadczeń finansowych oraz pomocy z zakresu doradztwa zawodowego i pośrednictwa pracy.

   Wojewódzkie Sztaby Wojskowe, rozrzucone po całym kraju, również gwarantowały szybkie uzyskanie pomocy rekonwersyjnej. Ponadto są to na dzisiaj jedyne komórki posiadające dobre rozpoznanie na temat stanowisk pracy - związanych z obronnością kraju na administrowanym obszarze i stały się ostatnio jedynym orędownikiem walki o zatrudnianie na tych stanowiskach byłych żołnierzy zawodowych.

   Najrozsądniejszym wydaje się podporządkowanie rekonwersji w MON pod Departament Kadr i Szkolnictwa Wojskowego z pozostawieniem rekonwersji w terenie adekwatnych do struktur organizacyjnych wojska.

   Wprowadzenie korpusu szeregowych zawodowych, rozszerzenie korpusu podoficerskiego oraz perspektywa uzawodowienia armii do 2012 roku będzie skutkowało w niedalekiej przyszłości znacznie większą ilością kadry zawodowej potrzebującej pomocy rekonwersyjnej. Ten argument najbardziej przemawia za potrzebą utrzymania struktur rekonwersji jak najbliżej wojsk.

   Rekonwersja Sił Zbrojnych to w Polsce dość nowa dziedzina służby, powołana dla osłony kadry zawodowej, co wymagało przygotowania i przeszkolenia wielu ludzi, aby system zafunkcjonował. Etatowi pracownicy rekonwersji w ostatnich latach doskonalili swoje metody pracy ze zwalnianą kadrą, podnosili swoje kwalifikacje zawodowe, kończyli szereg kursów, studiów podyplomowych z zakresu doradztwa zawodowego i pośrednictwa pracy. Zgromadzono olbrzymi potencjał ludzki, który teraz dopiero miał procentować - nie tylko dla dobra żołnierzy zawodowych, ale i dla całego kraju. Zmarnowanie tego potencjału - gotowego do niesienia pomocy innym - to bezpowrotne okaleczenie systemu osłonowego dla kadry i ich rodzin.

   Często pomoc rekonwersyjna błędnie utożsamiana jest jedynie z pomocą finansową, przeznaczoną na przekwalifikowanie zawodowe, z sumą 2800 zł. Kreowane są opinie opowiadające się za rozwiązywaniem struktur rekonwersyjnych i wypłacaniem odchodzącym należnej kwoty, co rzekomo przyniesie wielkie oszczędności. Nie bierze się pod uwagę, że pomoc finansowa to tylko jeden z niewielu elementów pomocy rekonwersyjnej i to wcale nie najbardziej istotny. O wiele bardziej istotna bowiem jest informacja, docierająca na czas do żołnierza oczekującego pomocy, doradztwo zawodowe i pomoc w znalezieniu pracy - z pożytkiem dla społeczeństwa i rodziny żołnierza.

   Rozwiązanie struktur rekonwersji w dowództwach rodzajów sił zbrojnych, w okręgach wojskowych, w WSzW jest wielce szkodliwe i odbije się jak zwykle na żołnierzu. Być może - dla Resortu Obrony Narodowej przyniesie to jakieś oszczędności finansowe, lecz będzie to z wielką szkodą dla wielu wartościowych ludzi, którzy z różnych powodów zostali zmuszeni do przedwczesnego zakończenia zawodowej służby wojskowej.

   W związku z powyższym proszę o informację i odpowiedź na pytanie: jakie w powyżej przedstawionej sprawie zostały podjęte decyzje i jakie jest ich uzasadnienie?

   Z poważaniem

   Poseł Jerzy Szmajdziński

   Warszawa, dnia 21 marca 2006 r.