Szanowny Panie Ministrze! Zgodnie z art. 152 ustawy z dnia 12.03.2004 r. o pomocy
Szanowny Panie Ministrze! Zgodnie z art. 152 ustawy z dnia 12.03.2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, z późn. zm.) ˝domy pomocy społecznej, które nie osiągają obowiązującego standardu, są obowiązane do opracowania i realizacji programu naprawczego do końca 2006 r.˝. Wyżej wymienione standardy zostały określone z kolei w rozporządzeniu Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19.10.2005 r. w sprawie domów pomocy społecznej (Dz. U. Nr 217, poz. 1837).
Docierają do mnie liczne sygnały, iż uzyskanie przez domy pomocy społecznej określonych standardów jest niezwykle trudne i nie jest możliwe spełnienie przez wszystkie DPS-y tych założeń. Mając na względzie treść przytoczonych przepisów, DPS-y nieprzystosowane do wymaganych standardów będą musiały być zamykane. Może to budzić podejrzenie, że lokalne władze chcąc przeznaczyć budynki na inne cele niż pomoc społeczna, mogą celowo nie zapewniać w budżecie gminy potrzebnych środków na dostosowanie się do wymagań ustawy.
Kolejnym problemem jest dostosowanie wielkości pokoi mieszkalnych w domach pomocy (niejednokrotnie prowadzonych w budynkach zabytkowych). Wielkości, które zostały przyjęte w rozporządzeniu, powodują konieczność budowy nowych domów lub bardzo kosztowne inwestycje w zabytkowych budynkach.
Rozumiejąc konieczność polepszenia standardów panujących w domach opieki, mam obawę, czy nie doprowadzi to do likwidacji dużej części DPS-ów.
Trzeba mieć na uwadze, że mieszkańcami DPS-ów są często osoby niepełnosprawne umysłowo, które przyzwyczaiły się do określonych miejsc czy środowiska. Opuszczenie starych miejsc może okazać się bolesną tragedią dla ich pensjonariuszy. W tym miejscu należy zadać pytanie: Czy schorowany starszy człowiek będzie bardziej szczęśliwy, przenosząc się do nowego budynku zaopatrzonego w palarnię (§ 6 ust. 1 pkt 2 lit. H cyt. rozporządzenia) i pokój o minimalnej powierzchni 9 m2 (§ 6 ust. 1 pkt 3 lit. A cyt. rozporządzenia), położonego w centrum miasta, czy też lepiej będzie jemu zamieszkiwać w dotychczasowym miejscu, często za miastem, w dawnych dworkach otoczonych parkiem, wśród znajomych twarzy, ale bez dodatkowego pokoju gościnnego (§ 6 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia) lub oddzielnego gabinetu medycznej pomocy doraźnej (§ 6 ust. 1 pkt 2 lit. D cyt. rozporządzenia).
Mając powyższe na uwadze, mam pytanie: Czy istnieje możliwość przedłużenia terminu na dostosowanie DPS-ów do ww. standardów?
Czy nie można by wprowadzić kategoryzacji domów pomocy społecznej? DPS spełniający wszystkie warunki miałby np. kategorię I, a domy o gorszej infrastrukturze otrzymywałyby kategorię niższą.
Z poważaniem
Poseł Tomasz Markowski
Warszawa, dnia 23 marca 2006 r.