Panie Ministrze! W ostatnich latach, a szczególnie w 2005 r., mieliśmy do czynienia ze
Panie Ministrze! W ostatnich latach, a szczególnie w 2005 r., mieliśmy do czynienia ze znacznym ochłodzeniem w stosunkach polsko-rosyjskich. Sposób potraktowania przez Rosjan poprzedniego Prezydenta Polski Pana Aleksandra Kwaśniewskiego w czasie moskiewskich obchodów 60. rocznicy zwycięstwa nad faszyzmem, dość przypadkowe pobicie dzieci rosyjskich dyplomatów w Polsce, które po reakcji Prezydenta Putina zaowocowało napadami na polskich dyplomatów oraz polskiego dziennikarza w Moskwie, forsowanie przez Rosję budowy niekorzystnego z punktu widzenia Polski Gazociągu Północnego i wprowadzenie rosyjskiego embarga na import żywności z Polski sprawiały, że napięcie w stosunkach polsko-rosyjskich osiągnęło poziom niespotykany od wielu lat.
W bieżącym roku zaczęły płynąć pozytywne sygnały z Kremla, których nie można bagatelizować. Po tragedii na Śląsku pierwsze kondolencje spłynęły z Moskwy, co w stosunkach międzynarodowych ma niebagatelne znaczenie. Prezydent Putin mówił też ciepło o Polsce na swej słynnej konferencji prasowej, choć dały się tam zauważyć i tradycyjne wątki dotyczące np. ˝przynależności Polski do wielkiej rodziny narodów słowiańskich˝ - rodziny, której Rosja od wieków chciała przewodzić.
W dniu 20 lutego br. na zaproszenie Pana Ministra przybył do Warszawy specjalny wysłannik z Moskwy, doradca Prezydenta Rosji do spraw europejskich pan Siergiej Jastrzembski. Pan Jastrzembski jest człowiekiem do specjalnych poruszeń, co pozwala skonstatować, że Prezydent Putin uznaje relacje z Polską za trudne, ale ważne z punktu widzenia interesów Rosji. Dobre stosunki z Rosją leżą też w interesie Polski, co wydaje się być bezsporne. Godzinne spotkanie Pana Jastrzembskiego z Panem Prezydentem Lechem Kaczyńskim, w czasie którego rosyjski wysłannik przekazał list od Prezydenta Putina, oraz godzinne spotkanie z Panem jako Ministrem Spraw Zagranicznych i inicjatorem odnowienia kontaktów dwustronnych sprawiają wrażenie, że podjęta próba przełamania impasu, w którym stosunki polsko-rosyjskie tkwiły co najmniej od pomarańczowej rewolucji na Ukrainie pod koniec 2004 r., ma duże szanse powodzenia.
Fakt, że Prokuratura Wojskowa Federacji Rosyjskiej nie uznała Polaków zamordowanych w Katyniu za ofiary represji politycznych, a powołała się na odpowiedzialność karną z mocy Kodeksu karnego z 1926 r., kładzie się jednak kolejnym cieniem na możliwości pełnej normalizacji i zaufania w stosunkach polsko-rosyjskich.
Zrozumiałe jest, że tego typu delikatna materia wymaga czasu oraz wielu dyplomatycznych zabiegów, a dyskrecja jest w tym przedmiocie niezwykle pożądana. Chciałbym jednak zapytać Pana Ministra, czy trwają czynności przygotowawcze do spotkania Prezydenta Lecha Kaczyńskiego z Prezydentem Putinem, gdzie ono mogłoby się odbyć i jakie problemy merytoryczne mogą być przedmiotem rozmów na najwyższym szczeblu.
Czy sprawa zbrodni katyńskiej i innych zbrodni, w tym ludobójstwa, dokonanych na narodzie polskim przez Rosję sowiecką będą dyskutowane przez Prezydentów Polski i Rosji?
Proszę również o informację, jak według Pana Ministra rysują się najbliższe perspektywy rozwoju stosunków bilateralnych polsko-rosyjskich, i to zarówno w tych dziedzinach, które nie budzą kontrowersji, jak i w tych, które z punktu widzenia polskiej racji stanu rodzą najwięcej niepokojów.
Z wyrazami szacunku
Poseł Tadeusz Woźniak
Warszawa, dnia 9 marca 2006 r.