Szanowny panie Ministrze! Ustawą z dnia 28 lipca 2005 roku o zmianie ustawy Prawo
Szanowny panie Ministrze! Ustawą z dnia 28 lipca 2005 roku o zmianie ustawy Prawo budowlane, oraz zmianie niektórych innych ustaw, którą Marszałek Sejmu poprzedniej kadencji obwieścił w dniu 28 lipca 2005 roku, wyrządzono ogromną krzywdę studentom ostatnich semestrów wydziałów budownictwa - czteroipółletnich inżynierskich studiów zaocznych politechnik. Popełniono błąd - niedopatrzenie, które Sejm bieżącej kadencji powinien, wydaje się, szybko naprawić.
Art. 14 ust.3 pkt1a i 3a nowelizowanej ustawy głosi w sprawie uzyskania uprawnień budowlanych:
1) do projektowania bez ograniczeń i sprawdzania projektów architektoniczno-budowlanych wymagane jest:
2) ukończenie studiów magisterskich w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, na kierunku odpowiednim dla danej specjalności,
3) do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń wymagane jest:
4) ukończenie studiów magisterskich w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, na kierunku odpowiednim dla danej specjalności.
Studenci studiów zaocznych w przeważającej większości są absolwentami technicznych szkół zawodowych - techników budowlanych. Posiadają udokumentowaną praktykę w zawodzie i uprawnienia budowlane w ograniczonym zakresie.
Rozpoczynając kilka lat temu zaoczne studia inżynierskie, nie przewidywali, że włożony wysiłek i poniesione koszty nie przyczynią się do udokumentowania czteroipółletniej nauki na tyle, aby można się było ubiegać o uprawnienia budowlane bez ograniczeń.
Wg przyjętej nowelizacji wybrana np. na drugim roku studiów specjalność konstrukcyjno-budowlana, o zdecydowanie bardziej rozbudowanym programie przedmiotów inżynierskich, a zatem wyższych wymaganiach niż specjalność technologa w budownictwie, finalnie sprowadziła się do tej samej rangi inżyniera niemogącego posiadać uprawnień bez ograniczeń.
Zmiana w przedmiotowej ustawie sprowadza się ogólnie w art. 14 do podniesienia wymogu studiów magisterskich ze znaczącym zmniejszeniem lat praktyki z pięciu do dwóch.
Założeniem ogólnym przyznawania uprawnień budowlanych było dodatkowe sprawdzenie się w praktyce sztuki budowlanej. Zadaję zatem pytanie:
Jak się ma obecne dodatkowe pół roku studiów (w przypadku studiów stacjonarnych) do trzech lat wymaganej poprzednio praktyki w zawodzie?
Kwartalnik Łódzki - Biuletyn Łódzkiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w artykule dotyczącym powyższej ustawy, podpisanym przez Przewodniczącego Izby, zaznacza:
...Podczas egzaminu dającego przepustkę do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie główny nacisk powinien zostać położony na wykazanie się przez zdającego umiejętnością praktycznego zastosowania wiedzy technicznej...
Izby więc, lobbujące za podwyższeniem bariery, przy przekroczeniu której otrzymuje się status ich członka, podkreślają umiejętności praktycznej wiedzy w zawodzie.
Wobec dużych zaniedbań w gospodarce zasobami obiektów budowlanych, a przy tym skromnymi kadrami nadzoru budowlanego w terenie oraz zachęt ludzi młodych z branży do wyjazdów do krajów Unii Europejskiej wydaje się przedwczesne stosowanie wymogów art. 14 cytowanej wcześniej ustawy, eliminujących możliwość uzyskania uprawnień budowlanych bez ograniczeń, przez doświadczonych, często niemłodych już, absolwentów inżynierskich studiów zaocznych.
Podyplomowe studia magisterskie nie są oferowane aktualnie na np. Politechnice Łódzkiej. Do najbliżej położonej politechniki, Politechniki Warszawskiej, na kolejne półtora roku pojadą bardzo nieliczni. Nieporozumieniem jest, że ustawodawca, pomniejszając rangę czteroipółletnich studiów inżynierskich, przyrównał je do trzyletnich studiów licencjackich uczelni ekonomicznych.
Środowisko studentów ostatnich lat studiów inżynierskich politechnik z niepokojem oczekuje wydania rozporządzenia właściwego Ministra, precyzującego regulacje wskazane art. 16 ustawy, a dotyczącego wprowadzenia: minimum trzy letniego vacatio legis art. 14 tej ustawy.
W związku z powyższym kieruję do Pana Ministra następujące pytania:
1. Czy Ministerstwo w najbliższym czasie przewiduje wydanie takiego rozporządzenia? Wydaje się bowiem, że w przeciwnym wypadku należałoby na nowo nowelizować dopiero co znowelizowaną ustawę i określić w niej dostatecznie precyzyjnie sprawę pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.
2. Czy studenci ostatnich lat studiów inżynierskich mogą ze spokojem i nadzieją kontynuować podjęte studia, bez obaw, że ich wysiłek idzie na marne?
Z poważaniem
Poseł Grażyna Tyszko
Pabianice, dnia 24 marca 2006 r.