Szanowny Panie Ministrze! Powołany wyżej przepis stanowi, że przedmiotowe świadczenia przysługują, pod pewnymi warunkami,
Szanowny Panie Ministrze! Powołany wyżej przepis stanowi, że przedmiotowe świadczenia przysługują, pod pewnymi warunkami, pracownikom przedsiębiorstw gospodarki rolnej. Zakres pojęcia ˝przedsiębiorstwo˝ jest ujęty wąsko. Tak też w praktyce jest ono interpretowane, a mianowicie ściśle według wykładni językowej. Jednostka, która w akcie o jej utworzeniu, nie posiada nazwy ˝przedsiębiorstwo˝, nie jest przedsiębiorcą produkcji rolnej w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Takie stosowanie w praktyce przepisu art. 150b ustawy jest powszechnie krytykowane i to z następujących powodów. Państwowe przedsiębiorstwa gospodarki rolnej mające status przedsiębiorstw nie były jedynymi jednostkami tego rodzaju. Na rzecz rolnictwa i wsi pracowały także inne jednostki, które, choć miały inne statusy prawne, ukierunkowane były na te same cele. A były to: zakłady budżetowe, jednostki budżetowe, instytuty, stowarzyszenia, często pracujące na rzecz przedsiębiorstw i z nimi współpracujące. Wraz z przedsiębiorstwami tworzyły zintegrowaną sieć, jedną całość, powiązaną celem wspólnego działania. Los tych jednostek był niemal zależny od losu i bytu przedsiębiorstwa, na rzecz którego głównie pracowały. Gdy upadały przedsiębiorstwa, upadały także zakłady, jednostki itp.
Rozumiem cel ustawodawczy - chciano ulżyć pracownikom upadających przedsiębiorstw w pierwszym okresie transformacji. Ustawodawca był jednak niekonsekwentny. Pracowników zakładów, jednostek potraktował mniej przychylnie, ba - nie przyznał im żadnych, w drodze wyjątku, świadczeń. Nie można się więc dziwić ich rozgoryczeniu. Czują się jak obywatele drugiej kategorii zwłaszcza gdy porównują swoje prawa (ściśle: brak praw) z prawami pracowników sąsiadujących przedsiębiorstw. Na jeszcze jedną rzecz chciałbym zwrócić uwagę przemawiającą za celowościową interpelacji. Zakłady i jednostki były finansowane ze środków budżetowych, często były objęte także takim samym układem zbiorowym pracy pracowników rolnictwa.
Różnicowanie, które wykazuję wyżej, jest nieuzasadnione. Narusza konstytucyjną zasadę równości co do praw i obowiązków. Taka regulacja jest według mnie sprzeczna z konstytucyjną zasadą demokratycznego państwa prawnego, które zobowiązało się przestrzegać zasady sprawiedliwości społecznej.
W związku z tym pozwalam sobie skierować pod adresem Pana Ministra następujące pytania:
1. Ilu spośród byłych pracowników jednostek gospodarki rolnej niemających statusu przedsiębiorstwa państwowego mogłoby uzyskać prawa do świadczenia przedemerytalnego na podstawie przepisu art. 150b ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia?
2. Czy są prowadzone, ewentualnie kiedy mogą być podjęte, prace legislacyjne w celu zmiany powoływanego przepisu prawnego w kierunku zgodnym z interpelacją?
Poseł Andrzej Lepper
Koszalin, dnia 5 kwietnia 2006 r.