Sprawa tak zwanego zawieszania działalności gospodarczej była przedmiotem licznych publikacji prasowych. Wydaje się, że
Sprawa tak zwanego zawieszania działalności gospodarczej była przedmiotem licznych publikacji prasowych. Wydaje się, że zjawisko to miało charakter dość powszechny. Nawet w książkach dotyczących prowadzenia małego biznesu pojawiała się porada dla osób, które ˝przez pewien czas nie będą mogły prowadzić działalności˝ by ją zawiesiły.
Wiele osób zawieszało działalność gospodarczą nawet na wiele lat, na przykład podejmując pracę zawodową na podstawie umowy o pracę.
Dziś ZUS twierdzi, że pojęcie zawieszenia działalności nie istnieje w prawie. Istotnie, okazało się ono jedynie normą prawa zwyczajowego. Wiele rodzin otrzymało wezwania do spłacenia długu, sięgającego czasem kilkadziesiąt tysięcy złotych. Dal ogromnej większości z nich oznacza to finansową tragedię dla rodziny. Faktem jest, że osoby te nie znały prawa, a jak wiadomo, nieznajomość prawa szkodzi. Faktem jest, że wiele z tych osób zaniedbało po prostu obowiązku złożenia odpowiednich dokumentów. Trzeba też przyznać, że za zaniedbanie takie powinni oni ponieść konsekwencje.
Jednakże pozwalam sobie skierować do Pana Premiera następujące pytania:
1. Czy konsekwencja jaką ponoszą te osoby nie jest niewspółmiernie wielka w stosunku do ich winy?
2. Czy w związku z tym nie należałoby wprowadzić pilnie prawa, które umożliwiłoby darowanie tych długów lub ich ograniczenie do wysokości np. trzech minimalnych składek, przynajmniej dla tych płatników, którzy potrafią wykazać, że odpowiednim czasie de facto nie prowadziły działalności gospodarczej?
3. Czy nie byłoby rzeczą słuszną usankcjonować przestrzegane kiedyś prawo zwyczajowe i obecnie umożliwiać zawieszanie działalności?
Z poważaniem
Poseł Andrzej Walkowiak
Bydgoszcz, dnia 6 kwietnia 2006 r.