Szanowny Panie Ministrze! Jako posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej od początku swojej pracy parlamentarnej
Szanowny Panie Ministrze! Jako posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej od początku swojej pracy parlamentarnej spotykamy się bardzo często z osobami reprezentującymi różne środowiska medyczne, a w szczególności z osobami kierującymi różnego rodzaju zakładami opieki zdrowotnej udzielającymi świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej. Wśród wielu postulatów kierowanych za naszym pośrednictwem do poszczególnych organów państwa jeden z nich dotyczy zmiany przepisów dotyczących prawa podmiotowego pacjentów polegającego, w obecnym stanie prawnym, na możliwości wyboru lekarza, położnej i pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej niezależnie od tego, czy osoby te są świadczeniodawcami, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z dnia 27 września 2004 r.), czy też jedynie osobami zatrudnionymi lub wykonującymi zawód lekarza, położnej bądź pielęgniarki u takich świadczeniodawców. Problem akcentowany bardzo mocno przez wielu dyrektorów placówek służby zdrowia, zwłaszcza publicznych, dotyczy niemożności rozliczania listy aktywnej pacjentów, zadeklarowanych do danej jednostki, w sytuacji kiedy osoba realizująca zadania w określonym zakresie podstawowej opieki zdrowotnej w oparciu o zebrane właśnie na nią imienne deklaracje wyboru kończy z różnych powodów swoje zatrudnienie w danej jednostce i powstaje konieczność zatrudnienia innej osoby z odpowiednimi kwalifikacjami do realizacji tego samego pod względem przedmiotowym zakresu działalności. Obowiązujące przepisy nakładają w takiej sytuacji na świadczeniodawcę obowiązek zebrania na tę osobę nowych deklaracji wyboru, co skutkuje tym, że do czasu ich zebrania nie może on, zgodnie z przepisami, ani udzielać tych świadczeń (nie ma deklaracji, a zatem oświadczenia woli pacjenta o wyborze osoby udzielającej określonych świadczeń zdrowotnych), ani je rozliczać (nie może przekazać deklaracji między osobami udzielającymi świadczeń w danym zakresie bez wyrażenia zgody pacjenta). Należy przy tym dodać, że powyższa sytuacja dotyczy jedynie świadczeniodawców udzielających świadczeń w ramach podstawowej opieki zdrowotnej, natomiast nie dotyczy świadczeniodawców udzielających ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych (art. 29 ustawy). Konieczność zebrania nowych deklaracji wyboru przy każdej zmianie kadrowej wiąże się każdorazowo z dodatkowymi kosztami dla tych jednostek związanymi chociażby z nabyciem odpowiedniej liczby (często są to tysiące) deklaracji. Poza tym częste zbieranie deklaracji wywołuje niepotrzebne napięcia w relacjach z pacjentami, dla których złożenie swojego oświadczenia woli co do wyboru osoby udzielającej świadczeń w danym zakresie podstawowej opieki zdrowotnej nie stanowi korzystania ze swoich uprawnień, a jest przejawem marnowania publicznych środków. Obowiązujące w tej materii przepisy są wręcz niekorzystne dla pacjenta, albowiem w sytuacji, kiedy u danego świadczeniodawcy udziela świadczeń w danym zakresie kilka osób, przypisanie do jednej z nich powoduje, że w razie czasowej jej nieobecności pacjent nie ma uprawnienia do skorzystania ze świadczeń u innej osoby udzielającej tych samych świadczeń u danego świadczeniodawcy.
Wszystkie powyższe argumenty przemawiają za jak najszybszą zmianą obowiązujących przepisów prawnych, a zwłaszcza art. 56 ww. ustawy. Proponujemy, aby zmiana dotyczyła możliwości wyboru przez pacjentów nie lekarza, pielęgniarki lub położnej, ale świadczeniodawcy udzielającego świadczeń zdrowotnych w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej, co w sposób zdecydowany przyczyni się do tego, że prawo to stanie się realne do wykonania i uwzględni jednocześnie dynamikę zmian kadrowych, jakie zachodzą w chwili obecnej w polskiej służbie zdrowia. Jakie jest stanowisko Pana Ministra wobec powyższych propozycji?
Z wyrazami szacunku
Posłanki Beata Kempa
i Elżbieta Witek
Warszawa, dnia 30 marca 2006 r.