Interpelacje Poselskie

   Stopa bezrobocia w Polsce kształtuje się na poziomie 18% i zajmujemy pod tym względem pierwsze miejsce wśród krajów Unii Europejskiej. Wielu bezrobotnych to ludzie młodzi, dobrze wykształceni, zdolni, pełni sił i zapału do pracy. Jeżeli wierzyć doniesieniom prasowym, to liczba bezrobotnych jest zbliżona do liczby emerytów i rencistów, zatrudnionych w Polsce. Pomimo że cechuje ich nierzadko niski poziom kwalifikacji i predyspozycji, są jednak tańszą siłą roboczą dla pracodawców i blokują miejsca pracy świetnie wykształconym i przygotowanym, nie tylko młodym Polakom, ale także ojcom i matkom, mającym na utrzymaniu rodziny. Stałe zatrudnienie jest niemal regułą wśród młodych emerytów górników, mających niemałe emerytury i często samodzielne już potomstwo. Nie chciałbym być źle zrozumiany, odcinam się od marksistowskich schematów przedstawiających społeczeństwo jako zbiór wrogich sobie grup: emeryci kontra absolwenci, czy pracodawcy kontra pracownicy, ale uważam, że sytuacja, w której pracodawcy bardziej opłaca się zatrudnienie osoby osiągającej dochody, sama powoduje napięcia społeczne. Jedną z przyczyn, dla których pracodawcy chętnie zatrudniają osoby starsze, są niższe koszty pracy, która zazwyczaj wykonywana jest na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło. Osoba w wieku produkcyjnym najczęściej nie może sobie pozwolić na taką formę zatrudnienia, gdyż umowy te nie są regulowane przepisami Kodeksu Pracy, więc nie zapewniają żadnych przywilejów oraz nie nakładają żadnych obowiązków na pracodawcę. Dopóki bezrobocie będzie osiągało tak ogromne rozmiary, istnieje potrzeba wypracowania takich regulacji prawnych, by osoby starsze nie były tańszymi konkurentami dla młodych rozwojowych ludzi, lepiej przygotowanych do wykonywania pracy zawodowej.

   Pytanie: Czy rząd widzi potrzebę wypracowania ustaw dających równe szanse w konkurencji o miejsca pracy młodego, rozwojowego, człowieka z emerytem?

   Z wyrazami szacunku

   Poseł Marek Polak

   Warszawa, dnia 25 kwietnia 2006 r.