Szanowny Panie Ministrze! W imieniu osób chorych na cukrzycę zwracam się z apelem o
Szanowny Panie Ministrze! W imieniu osób chorych na cukrzycę zwracam się z apelem o pomoc oraz zainteresowanie ich sprawą i problemami. Cukrzycę można nazwać epidemią wieku. Z powodu jej powikłań jest to choroba zabójcza, ze względu na niezwykle trudne utrzymanie właściwego poziomu cukru we krwi. Utrzymanie odpowiedniego poziomu cukru we krwi bez ingerencji leków i pomocy lekarza jest niemożliwe. A jednak dzisiejsze problemy to nie złudzenia, tylko fakty.
Insuliny, inne leki przeciwcukrzycowe i paski testowe są drogie i nie każdego stać na ich zakup. Brakuje na nie dofinansowania ze strony państwa. Potrzebne jest również stosowanie odpowiedniej diety, która tak samo jest bardzo droga.
Istotnym problemem są długie terminy oczekiwania na przyjęcie do specjalisty diabetologa. W całym województwie opolskim jest tylko jeden lekarz dla dzieci specjalizujący się w tej dziedzinie.
Dodatkowo trudno wyegzekwować od lekarza pierwszego kontaktu skierowania na niezbędne badania, np. na badanie hemoglobiny glikozylową HBA1C, która jest wskaźnikiem oceny kontroli cukru. Jej poziom koresponduje ze średnim dobowym poziomem cukru we krwi w okresie 3 miesięcy i wykonywana powinna być jeden raz na kwartał. Pozwala również określić ryzyko wystąpienia powikłań cukrzycy. Badanie jej jest więc niezbędne w ocenie wyników leczenia i obecnego stanu choroby.
Innym również istotnym problemem jest brak refundacji w sposób ciągły przez cały okres choroby na osprzęt m.in. do pomp dla osób z nich korzystających oraz na nakłuwacze i strzykawki.
Osobom chorującym na cukrzycę typu pierwszego (insulinozależną) nie przysługuje renta. Osoby te mają trudności z zatrudnieniem i znalezieniem pracy. Pracują, jeśli ukryją chorobę.
Jednocześnie zaznaczam, że problem cukrzycy jest za mało rozpowszechniany w społeczeństwie oraz wśród chorych. Brakuje ludzi przeszkolonych w tym zakresie, mało jest szkoleń dla chorych oraz wskazówek dotyczących profilaktyki.
W związku z powyższym pytam:
1) Czy możliwe jest dofinansowanie insuliny, innych leków przeciwcukrzycowych, pasków testowych oraz diety dla cukrzyków, które obecnie są drogie i nie każdego stać na ich zakup?
2) Dlaczego osobom chorym na cukrzycę typu pierwszego nie przysługuje renta?
3) Czy możliwa jest refundacja osprzętu m.in. do pomp oraz nakłuwaczy i strzykawek?
4) Jak zamierza się rozwiązać problem długich kolejek do lekarzy specjalistów?
5) Czy możliwe jest zagwarantowanie chorym na cukrzycę wykonywania raz na kwartał badania na hemoglobinę glikozylową HBA1C?
Z poważaniem
Poseł Józef Stępkowski
Warszawa, dnia 26 kwietnia 2006 r.