W trakcie pracy poselskiej w swoim okręgu wyborczym (nr 34) spotykam się z rybakami
W trakcie pracy poselskiej w swoim okręgu wyborczym (nr 34) spotykam się z rybakami próbującymi uprawiać swój zawód na wodach Zalewu Wiślanego. Jak powszechnie wiadomo nie jest to ani zajęcie proste, ani zbyt dochodowe. Dla wielu jednak rodzin jest to sens życia, czasami kultywowany przez pokolenia. Jest to też charakterystyczna specyfika regionów nadmorskich, nadająca im właściwy społeczny koloryt, nie mniej ważny niż troska o środowisko naturalne. Dlatego ważne są wszelkie inicjatywy, których celem jest utrzymanie zawodu rybaka i wsparcie ich pracy różnymi programami. Ze smutkiem jednak wysłuchałem opowieści o kłodach, o które potykają się rodziny chcące rozwinąć połowy rybackie, korzystając ze wsparcia funduszami unijnymi.
Rodziny Pana Tomasza Kozła oraz braci Pawła i Piotra Kozłów postanowiły polepszyć jakość dostarczanych przez siebie ryb przez zakup sprzętu chłodniczego do transportu schłodzonych ryb (sprawa: OR 14-61530 - OR 1400001/04). Współdziałając z pracownikami Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, przygotowali wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w ramach działania 4.1 ˝Rybołówstwo przybrzeżne˝ Sektorowego Programu Operacyjnego ˝Rybołówstwo i przetwórstwo ryb 2004-2006˝.
Nieoczekiwanie w trakcie przygotowywania umów do podpisania poinformowano ich, że wniosek nie spełnia warunków formalnych, gdyż wszystkich uczestników programu potraktowano jako jedną rodzinę, a wymogiem był udział dwóch rodzin. Żaden akt prawny dotyczący wspomnianego programu nie definiuje pojęcia słowa: rodzina. Zastosowana przez urzędników definicja kłóci się także z pojęciem powszechnie stosowanym, w tym także w prawodawstwie, gdzie ogranicza się rodzinę do rodziców i dzieci będących na ich utrzymaniu. Tu mamy jednak do czynienia z osobami co prawda spokrewnionymi, ale dorosłymi i prowadzącymi osobne gospodarstwa domowe. Traktowanie ich jako tej samej komórki rodzinnej jest nie tylko niezgodne z rzeczywistością, ale ma też wymiar konkretny w możliwościach korzystania z podobnych programów. Powszechnie bowiem wiadomo, że w pewnych środowiskach powinnowactwa rodzinne są dość powszechne. To dotyczy m.in. środowisk rybackich. W miejscowości Nowa Pasłęka na ok. 46 rybaków przeszło 40 jest spokrewnionych!
Szanowny Panie Ministrze! Nie po raz pierwszy nadinterpretacja przepisów przez urzędników tworzy bariery przed dostępem do unijnych środków. To szkodzi interesom Polaków, przy okazji wytwarzając stereotyp nieprzyjaznego wobec obywatela urzędnika.
Sugeruję wysłanie instrukcji nakazującej instytucjom podległym Panu Ministrowi stosowanie interpretacji przyjaznej ubiegającym się o pomoc unijną. Okazuje się bowiem, że Polacy opisywani są w mediach i raportach jako niezdolni do wchłonięcia środków unijnych, a tymczasem to nasi urzędnicy robią wiele, by utrudnić ich dostępność tym, którzy próbują uporać się z niełatwymi procedurami. Sygnalizuję ten problem, bo skala szkód takim postępowaniem może być znacząca.
Proszę także o rozstrzygającą opinię na temat opisanej sprawy, a szczególnie o odpowiedź na pytania:
1. Na podstawie jakiego źródła powinno się definiować takie pojęcia, jak rodzina?
2. Czy istnieje jedna taka definicja, czy kilka i każdy dowolnie stosuje tę, która jest dla niego wygodniejsza (pomijam fakt, że dla urzędnika wygodniejsze jest odrzucenie wniosku niż zaaprobowanie)?
3. Dlaczego urzędnicy ARiMR wprowadzają w błąd osoby przygotowujące projekty, bo przecież projekty były cały czas konsultowane?
4. Czy w trakcie działania projektu można zmieniać zasady interpretacji poszczególnych zapisów?
5. Czy istnieje możliwość zweryfikowania sprawy (OR 14-61530 - OR 1400001/04), która stała się podstawą mojej interpelacji?
Z wyrazami szacunku
Poseł Stanisław Andrzej Gorczyca
Ostróda, dnia 18 lipca 2006 r.