Szanowny Panie Ministrze! Zwrócili się do mnie przedstawiciele Zarządu i Rady Powiatu w Tomaszowie
Szanowny Panie Ministrze! Zwrócili się do mnie przedstawiciele Zarządu i Rady Powiatu w Tomaszowie Lubelskim z prośbą o wsparcie działań dotyczących utrzymania produkcji cukru w Cukrowni Wożuczyn. W związku z kolejną informacją Krajowej Spółki Cukrowej S.A. w Toruniu o zaniechaniu produkcji cukru w tym zakładzie oraz likwidacją ponad 200 miejsc pracy związkowcy oraz załoga wyrażają zaniepokojenie powstałą sytuacją.
W statystyce unijnej woj. lubelskie jest najbiedniejszym regionem UE, a powiat tomaszowski ma wskaźniki zdecydowanie niższe od średniej wojewódzkiej. Cukrownia Wożuczyn to jedyny w tym powiecie zakład przerobu buraka cukrowego. Likwidacja kolejnego, dobrze funkcjonującego zakładu spowoduje pogłębiający się regres tego regionu.
Cukrownia Wożuczyn położona jest w sercu zagłębia buraczanego, gdzie na ponad 6 tys. ha uprawą buraka cukrowego zajmuje się ponad 4 tys. plantatorów, uzyskując 300-350 tys. ton surowca rocznie. Na ww. wielkość produkcji limit przyznany przez Krajową spółkę Cukrową dla tej cukrowni wynosi tylko 180-90 tys. ton, tj. ok. 55% produkowanych w tutejszym powiecie buraków cukrowych. Pomimo tak ograniczonej produkcji, cukrownia Wożuczyn zaliczana jest pod względem wskaźników ekonomicznych do najlepszych w strukturze KSC.
Ze względu na przyznawane przez KSC niskie limity produkcyjne cukrownia posiada niewykorzystane moce przerobowe. Całość uprawy buraka cukrowego znajduje się w promieniu ok. 25 km od cukrowni, co wpływa bezpośrednio na niskie koszty transportu, a tym samym niski koszt jednostkowy produkcji cukru.
Jakość i wydajność surowca produkowanego na ziemiach pszenno-buraczanych powiatu tomaszewskiego powodują, że zakład jest przyjazny dla środowiska.
Załoga Cukrowni Wożuczyn wielokrotnie występowała do Zarządu KSC w Toruniu i Ministra Skarbu Państwa o pozostawienie cukrowni do dalszej produkcji, przedstawiając argumenty za jej utrzymaniem. Władze powiatu tomaszewskiego i pracownicy zakładu widzą dalsze utrzymanie produkcji cukru w cukrowni z równoczesną produkcją alternatywną (np. biopaliwa) bez wygaszania produkcji. Jednak ze strony KSC brak jest propozycji alternatywnej dla pracującej obecnie w tej cukrowni załogi.
Proszę Pana Ministra o przedstawienie następującej informacji:
1. Jakie są powody zaniechania produkcji cukru w regionie, gdzie większość rolników uprawia buraka cukrowego?
2. Jakie są powody likwidacji jedynego dobrze prosperującego zakładu tej branży w tutejszym regionie?
3. Dlaczego KSC nie przedstawiła propozycji alternatywnej produkcji dla pracującej obecnie w cukrowni załogi?
4. Jakie kroki zamierza podjąć Pan w związku z powyższą sprawą?
Z wyrazami szacunku
Poseł Alina Gut
Warszawa, dnia 19 lipca 2006 r.